Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος : «Ο γιος», η αλληλεγγύη και το Φεστιβάλ Αθηνών Ημερομηνία:
2/1/2020, 13:56 - Εμφανίσεις: 110
Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος δεν χρειάζεται συστάσεις.
Είκοσι χρόνια τώρα μέσα από το δικό του Θέατρο του Νέου Κόσμου αλλά και σκηνοθεσίες σε δεκάδες έργα έχει δώσει το καλλιτεχνικό του στίγμα στην ελληνική θεατρική σκηνή.
Αλλά ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος είναι πολλά παραπάνω από ένας πετυχημένος σκηνοθέτης.
Είναι ένας χαρούμενος παππούς, είναι ένας ζωντανός άνθρωπος που είναι πάντα μέσα σε όλα, είναι ένας από τους πιο πιστούς θεατές παραγωγών σε ολόκληρο τον κόσμο, είναι πάντα ειλικρινής και προσιτός σε όλους.
Είναι αυτός που επί καλλιτεχνικής του διεύθυνσης το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου απέκτησε το πιο ξεκάθαρο όραμα που είχε ποτέ, είναι αυτός που είχε ιδέες και έγιναν πράξη σε μόλις 3,5 χρόνια.
Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος αγαπάει πολύ τα παιδιά, τους ηθοποιούς και είναι πάντα στην πρώτη γραμμή όταν υπάρχει σοβαρός λόγος.
Όταν πρέπει να υπερασπιστεί τη διαφορετικότητα, τους πρόσφυγες, την τέχνη.
Φέτος ανεβάζει με μεγάλη επιτυχία τον «Γιο» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου ενώ παράλληλα παίζεται για δεύτερη χρονιά ένα από τα πιο δυνατά sold out της περσινής χρονιά, η παράσταση «Ποιος σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα».
Με αφορμή αυτά ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος μίλησε στο in.gr «Γιος» Πίστευα ότι αυτό το έργο αυτό θα αφορά γονείς που τα παιδιά τους έχουν περάσει την εφηβεία, σαν και μένα, και παιδιά που είναι κοντά στην εφηβεία.
Όμως πιάνει όλη την γκάμα.
Όταν είναι μεγάλα τα παιδιά βλέπεις τα λάθη που έχεις κάνει, όταν είναι στην φάση της εφηβείας τι λάθη κάνεις και όταν είναι πιο μικρά τι δεν πρέπει να κάνεις.
Και όταν είναι πιο μικρά σκέφτεσαι: «τα παιδάκια μου είναι καλά;» Δεν έγινε τυχαία η επιλογή του έργου.
Μου αρέσει πολύ το «Ποιος σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα» και δεν είναι πρώτη φορά που ασχολούμαι με το θέμα της οικογένειας.
Έχω σκηνοθετήσει τα «Ορφανά», τα «Παράσιτα» και άλλα σχετικά έργα.
Έτσι κι αλλιώς με σχετίζονται με πολύ τα παιδιά.
Έχω μια προσωπική σχέση με τα παιδιά, ιδιαίτερα καλή.
Όταν ο γιος μου ήταν επτά χρονών και πηγαίναμε βόλτα και τύχαινε να μιλάω σε άσχετα μωρ...